Rzucanie promieni w grach 3D Autor: Mirosław Kozioł

Rzucanie promieni (ang. Ray-casting) jest odwróceniem metody śledzenia promieni (ang. Ray-tracing). Rzucanie promieni polega na prowadzeniu promienia od punktu na ekranie lub w przestrzeni 3D do kolejnych źródeł światła sprawdzając po drodze przecięcia z elementami sceny.

Rzucać promienie można w przestrzeni 2D i 3D.

Rzucanie promieni w przestrzeni 3D:

Rzucanie promieni w przestrzeni 3D jest wykorzystywane jako alternatywna metoda oświetlenia sceny. Można ją również użyć do ustalania koloru punktów map świateł lub modyfikacji składowych koloru wielokątów sceny. Stosuje się ją również czasami do uproszczonego wykrywania kolizji lub określenia elementów sceny widzianych przez graczy.

Rzucanie promieni w przestrzeni 2D:

Jest to najstarszy i najszybszy algorytm tworzenia grafiki 3D który był stosowany w grach komputerowych. Został wykorzystany w takich grach jak np. Wolfenstein 3D, Blake.

Algorytm rzucania promieni w przestrzeni 2D może być wykorzystany do szybkiego programowego renderowania sceny zapisanej w drzewie BSP 2D i 3D. Grafika uzyskana dzięki metodzie rzucania promieni 2D to tylko i wyłącznie ściany pionowe (rzucanie promieni w poziomie) lub ściany poziome (rzucanie promieni w pionie). W metodzie tej brak jest możliwości obrotu w pionie przy rzucaniu promieni w poziomie lub możliwości obrotu w poziomie przy rzucaniu promieni w pionie.