Obecnie tryb wielu graczy można zrealizować na dwa sposoby:

Pierwszy to połączenie  równy z równym (ang. peer-to-peer)

Architektura ta pozwala bardzo szybko zaimplementować tryb wielu graczy. Początkowo służyła do komunikacji poprzez modem ale ponieważ obecnie wykorzystuje również protokół TCP/IP stanowi bardzo dobrą alternatywę dla architektury klient-serwer. Architektura ta może być najprościej zaimplementowana poprzez bibliotekę DirectX która udostępnia gotowe funkcje realizujące połączenie równy z równym.

Drugi to architektura klient-serwer (ang. client-server).

Architektura ta składa się z dwóch elementów - programu klienta oraz programu serwera. Klient komunikuje się z serwerem który przetwarza zapytania klienta i zwraca odpowiedz. Architektura ta umożliwia stworzenie serwerów gier. Mając napisaną grę 3D i chcąc wprowadzić tryb wielu graczy klient-serwer  musimy wydzielić program serwera i program klienta. Polega to na tym że programem serwera staje się  silnik do gier 3D natomiast programem klienta prosty interfejs pozwalający włączyć się do gry jako kolejny gracz. Po rozdzieleniu gry na silnik i interfejs gracza należy dopisać procedury do komunikowania się obu programów poprzez np. Internet (protokół TCP/IP) lub posłużyć się gotowymi rozwiązaniami np. biblioteki DirectX.